Yazı Detayı
10 Mayıs 2020 - Pazar 18:33
 
BİR ANNENİN HİKAYESİ
Dr. Mine Kılavuz Ongün
 
 

Hayatında ilk kez durup kendi hayatına ve ailesine başka bir mesafeden baktı. Sıradan bir ailesi olduğunu düşünürdü .Şimdi o kadar emin değildi.yanlış giden bir şeyler vardı biliyordu.  Ancak,yıllardır kendisinden saklanmış olan şeylerin ip uçlarını şimdi bir yakın akrabadan duymak ruhunu derinden yaralamıştı.

Duyduklarını unutsa rahatlar mıydı? Geri kalanları öğrenmek isterken, bir yandan da duymazdan geliyordu.İçindeki bu kuşku tohumunu yenmeliydi. Ya her şeyi olduğu gibi  kabul edecek,susacak,veya  göçüp gitmiş olan ailesine  duyduğu  kızgınlığını haykıracak , rahatlayacaktı.Susarsa   onlara benzeyecekti. Herkesin her şeyin farkında olduğu,ancak dillendirilmeyen hatta üzeri örtülen nice yaşantıları gibi.

Bu kapalı hava içinde bir güneş açmamış,yağmurun ıslattığı hiçbir şey kurumamış,aydınlanmamış,tersine küflenmiş halde duruyorlardı. O küf kokusunu  buram buram hissediyordu  ; şimdi hızlı adımlarla yürüdüğü  o yolda.  Rüzgarın saldırılarıyla huzursuz,ıslak ağaçlar görüyordu.. “Mayıs yağmuru çiselemiş anlaşılan,birazdan fırtına şiddetlenir “diye düşünüyor,hızlı adımlarla yoluna devam ediyor.Yaklaşan fırtına var kafasında.Düşünmemeye çalışıyor duyduklarını.İşte gök gürlüyor.Bulutlar  kendisine  benziyorlar : Hepsi  dolu,birazdan gözlerinden yaşlar boşalacak gibiler.Hava  karardı. Tozlu yollara inen yağmur damlacıklarından biri yanağına düşüyor, yaş olup aşağıya süzülüyor.Şimdi rüzgar sustu ,artık her yere yağmurun sesi hakim.Böcekleri görüyor. Ağaçların etrafında boğulmuş arkadaşlarının etrafında nasıl da dolaşıyorlar.Gökyüzünde tek bir beyazlık kalmamış gibi.Yüreği misali kararmış. Güneş çıkınca her şey eskisinden daha güzel olacaktı biliyordu.Ya kendi güneşi? O ne zaman doğacaktı?

Şimdi  sadece, içinde dışarıya vuramadığı öfkesinin kaynadığını hissediyor.

Günler geçtikçe ilk günkü tedirginliğini yeniyor.Yıllardan beri uzak bir akrabası olarak bildiği gerçek annesine ,babası ve halasının yıllardır anlattığı şeylere rağmen kızmıyor; söylenenleri   bu yaşının tecrübesiyle tekrar  değerlendiriyor .Artık o da bir anne.

Akrabasından duydukları babasının anlattıklarının tam tersiydi.Babasının akrabası olan annesi evi terk etmemiş, evden kovulmuştu.Canparesini  ardında bırakmamak için günlerce yalvarmış,kabul görmemenin çaresizliğiyle karara uymak zorunda kalmıştı.Ne olmuşsa olmuş,eşiyle ailesi bir türlü kabullenememişlerdi  onu.”Kimbilir ne kadar zor günler geçirdi “diye düşündü.Elinde kolunda hiçbir  şeyi olmaksızın kendini sokakta bulan yüreği yaralı genç bir kadın ne yapabilirdi? Üstelik baba evindeki tüm kapılar yüzüne kapatılmışken.

 Buraya kadar olanlar oldukça tanıdık ve sıradan bir hikaye gibi gözükse de,kahramanımızı yeniden hayatla barıştıran kısmı ilgi çekicidir. Tıpkı günler önce yürüdüğü o ıslak yolda güneşi beklerken,  bir güneş doğmuştu  dünyasına  .Uzak akrabası sandığı ve teyze diye seslediği  annesi hastalanmıştı.  Bir anne olarak kendisi evladından ayrılmayı göze alamazdı. Ne olmuştu da annesi  buna  mecbur  bırakılmıştı?  Babası da halası da hayatta olup görselerdi.Yıllardır hakir gördükleri bu kadın her şeye rağmen mücadele ediyordu.Ancak ona hayat verecek bir nakle ihtiyacı vardı. Kendisine uyan bir kemik iliği ile hayata  dönebilirdi.

Bir umutla kemik iliği uygunluğu için testlerini yaptırdı.Bekleme  sürecinde bir kez bile akraba teyzesi diye bildiği annesiyle konuşmadı ve ziyaretine gitmedi.Ne diyeceği ,nasıl davranacağı hakkında hiçbir fikri  yoktu.Naklin sahibinin gizli kalmasını  istedi. Zamanı geldiğinde karşılaşmayı sabırla bekleyecekti.

Nakil sonrası  hastaneden  çıkarken bu kez  aheste aheste yürüyordu.   Nihayet  güneş görünmüştü...Her yeri sıcak ışıkları ile yıkıyor.Karanlık  dağılıyor.Havada mis gibi yasemin kokuları.Başaklanan ekinler gibi ruhu,bir uyanışa gebe . Haftalardır içini kemiren  iç sıkıntısı ,yerini müjdeli haberlere bırakırken,  o ıslak yolu  ve ağaçları  sıcak ışıklarıyla  sarmalayan  güneşi hatırladı.Tıpkı sıcaklığı ve ışığı ile  ısıtan bir anne gibiydi.

 
Etiketler: BİR, ANNENİN, HİKAYESİ,
Yorumlar
Diğer Yazılar
KARANTİNANIN GETİRDİKLERİ
Ulusal Egemenliğimiz 100 Yaşında
Mektepten mektup var
Dokunmak Değerlidir
Küresel Kriz: Salgın
Beyaz Önlük
Pembe mavi
Altın Bilezik
Boş mu dolu mu?
Hekime ve sağlık çalışanlarına yönelik şiddet için bir araya geldiler
Müküs (Bahçesaray) Denince
Tatlı Perşembe
Mahur Beste
Ahde Vefa-Zeve
2020 ile söyleşi
Kentin Hafızasından-5: Hikayeleriyle Halk Oyunları ve Türkülerden Örnekler
Kentin Hafızasından-4: Halk Hikayeleri ve Aşıklık Geleneği
Kentin Hafızasından -3: Yaşayan ve yaşanan gelenekleriyle Van'da düğün dernek
Kentin Hafızasından-2 1915
Kentin Hafızasından Kısa Kısa -1 Dünyada Van, Ahirette İman
İnsan Okuryazarlığı
Spor ayakkabısı
YAZLIK MI KIŞLIK MI?
Utkuya giden umutlu yolculuğun mektubu
Kır Kahvesi
Nemrut
Cumhuriyet fazilettir
Arap Saçı
Kısa Hikâyeler: Çeyiz
Bir Sevda Sırrı Saklar Hoşap Kalesi
Ada halleri
Şahin Hoca'nın Ardından
Ortak dilimiz barıştı
Kısa Hikâyeler: Aylardan Eylüldü
Kısa Hikâyeler 5: Bayramlık
Van'da bayram sofraları
Dama bahane bulmak
Kalem Kalem 82 Yıl
Van'dan Vaniköy'e 2 ve 3 (Haşmet Sırrı Akşener) ve Çoban Kapısı Efsanesi
Van'dan Vaniköy'e-Haşmet Sırrı Akşener-1
Sınav
Aynen
Yılın Annesi
Martla Gelenler
Evvel zaman içinde 5: Yuvayı dişi kuş yapar
Evvel zaman içinde 4: Padişahın Kız Evladı
Evvel zaman içinde 3: Ercişli Emrah ve Selvihan (Sebihan) hikâyesi 2. kısım
Evvel zaman içinde 2: Ercişli Emrah ve Selvihan (Selbihan) Hikâyesi
Evvel zaman içinde 1: Halk hikâyeleri ve masallar
Ev harabın pişiği
Sağlıkta geleneksel şiddet günleri
Taburcu olmak…
Kısa Kısa
Vangölü Yaşasın
Van yolcusu kalmasın
BAKLAVA BAĞLAMAK
Bildiğiniz gibi…
Tepebaşı Mahallesi -2: Geçmiş Zaman Olur Ki, Hayali Cihan Değer- Nedim Kılavuz'un anlatımıyla
Van Balığı
Sardunyalar
BAYRAM O BAYRAM OLA
ŞİFA NİYETİNE VAN MUTFAĞI
Miras
Yüzüncü Yılında 2 Nisan
Sebze Pazarı (Nedim Kılavuz'un Anlatımı İle)
GAZOZ KAPAKLARI
Tepebaşı Mahallesi
Nice 80 yıllara
Kıraathaneler- Van'da bir kıraathane
Kısa Hikayeler: 4 Sevgili Günlük
Kısa Hikayeler 3: Takvim Amca
Anneler vardır
ANNESİNİN DİLİNDEN,BABAMIN KALEMİNDEN
Bu da geçer ya hu !!
Kısa Hikayeler 2: Karpuz Kabuğu Suya Düştüğü Zaman
Van Yemekleri Dostları İle 2 Nisan'a Doğru
Çanakkale Ruhu: Vanlı Ali
Tıp Bayramı
8 Mart diye bir gün
Gül
Çay ne say ne
Sağlıklı beslenme üzerine
Kısa Hikâyeler 1: Kareli Pantolon
Selam olsun
Haber Yazılımı