301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
11 Şubat 2019 - Pazartesi 13:48
 
Bizim Mahalle (Tepebaşı Mahallesi)
Nuran Demirhan
 
 

Geçmiş zaman olur ki, hayali cihana değer.

Dünyadaki hikayemiz ne zaman başlar bilemeyiz. İlk insandan bu yana değişmeyen ve değişmeyecek iki kavram, aile ve yaşanılan mahalle, doğup büyüdüğümüz mahalle kültürümüz.

Komşuluk ilişkilerimiz yaşanılmış ne varsa alır götürür sizi eski yaşanılmış ocaklara.

Bizim mahalle Tepebaşı Mahallesiydi, mahallemiz kocaman bir aile gibiydi.

Değerlerin ve insanlığın unutulmadığı yaşanılan hikayelerin olduğu acı ve tatlı zamanlardı.

Mahallemizde herkesin ismine veya mesleğine göre lakabı vardı.

Bakkal Ali, Sütcü Ali Asker, Mahallenin taksicisi Ali Oyman, Yazar ve şair Abbas Güven, Tekelci Ali Ekber, Erçişli Ali, Pansumancı Memed efendi, Molla Ahmet, Laz hacı, Pehlivan Enver, Koreli Dursun, Kasap Ahmet, Hasan Karadağ, Terzi Cemile, Terzi Nezihe, Muhtar Piruze, Muhtar Firuzan, otoriter Seriye, Erişteci ve tatlı dilli Reyhan bunların yanı sıra o kadar güzel değişik lakapları ile anılan büyüklerimiz ve atalarımızın yaşadığı mahallemiz sevgi ve saygı doluydu.

Bu değerli büyüklerimize Allah'tan rahmet diler, mekanları nur dolsun demekten başka söz bulamıyorum.

Sabahları işe veya okula giderken karşılaşacağımız ilk kişiler komşularımızdır. Akşam eve gelince yine göz göze geldiğimiz komşularımızdır. Günümüzün başında ve sonunda yer alan değerlerdir.

Hasta yatağındaki anacığımla sohbete daldık, geçirdiği rahatsızlıktan dolayı sürekli konuşturup sohbet etmek için sorular sormaya başladığımda ilk anlattığı şey mahalledeki komşuları oldu.

Mahallemizdeki unutulmaz anıları o kadar çoktu ki, ama hafızasında kalan her yaşanılmışlığın güzelliklerini unutamadığını bilinçaltındaki sevecenliği olduğunu anladım.

Sözlerine başlarken yaz aylarının güzelliğinden, bahçelerden meyve çaldıkları günleri anlatırken gülmeye başladı. Yazın en sıcak günleriydi, yengenle elma hırsızlığına gitmiştik elmaları eteğimize doldurduk bahçe sahibinin tanıdık ve sert biri olduğunu vurguluyordu. Elmaları eteğimizde toplamaya devam ederken yanımıza mööleyerek gelen ineğin sesi ile eteğimizdeki elmaları fırlatıp kaçmıştık. Anlatırken hem gülen, hem ağlayan canım anam.

Mahallemizdeki kadınlar ile başka neler yapardınız nerelere giderdiniz diye soruyor, konuşmasını can kulağı ile dinliyordum. Rahmetli Emine abla bizi toplar çoluk, çocuk sinemaya götürürdü.

Bir gün önceden herkese haber salardı. Yarın şu film var işinizi gücünüzü ayarlayın sinema paranızı, gazoz, çekirdek ne alacaksanız alın yanınıza çoluk çocuğunuzun ihtiyaçlarını temin edin yarın güzel film var benden demesi gelecekler herifinden izin alsın derdi.

Sinemaya gidince yanımızda mendillerimizi unutur muyuz ki diye devam etti anlatmaya. Ne acıklı ne güzel filmler olurdu. Sinemadan çıkınca hepimizin gözleri şişmiş yolda eve gelene kadar filmi anlatırdık.

Birlik ve beraberliğimiz hiç bitmezdi kızım hastası olana yardım ederdik, işini, yemeğini yapardık. Bebeğini yıkar kundaklar yardımına koşardık. Kimin hangi konuda ne bilgisi varsa ondan yardım alır tecrübe sahibi olurduk.

Misafiri gelene evimizde yemek yapar götürürdük, taziyesi olanın evinde yemek pişirilmesine izin vermez evlerde yemek pişirilip götürür acısını paylaşırdık.

Taziyesi olan komşumuza saygıdan, hürmetten ötürü radyo, teyp açmazdık sesli gülüp neşelenmezdik onun acısına ortak olurduk. Yasını birlikte yaşardık.

Mahalleli kadınlar ile toplanıp perşembe günleri Kaleye yürüyerek gider, gelirdik.

Pikniğe en çok fidanlığa, iskeleye giderdik. Her birimiz bişeyler yapardık. Çullarımızı serer, semaverlerimizi yakarken çoluk, çocuk çoktan denize girmiş olurlardı.

Çocuklarımız küçükken hastalanınca komşumuz imdadımıza yetişir gerekirse kucağında, belinde hastaneye yetiştirirdi

Evlerde ne pişerse komşuya verilir, komşu da tabağı asla boş göndermezdi.

Komşusu aç iken, tok yatan bizden değildir, cümlesi ile daha fazla yormak istemedim anacığımı.

Ev alma, komşu al sözlerini yine hatırlatır oldu sohbetimiz.

 
Etiketler: Bizim, Mahalle, (Tepebaşı, Mahallesi),
Yorumlar
Diğer Yazılar
İncivan'da Kış
Unutulmaya yüz tutmuş Van Gülü (Katkatı Gül)
Cam Güzeli
Beyaz Leçek
Yün çorapları
Van Folkloru
Van'da tandır geleneği
Kardelen çiçeği
Kuzine sobalı kış günleri
Dost dost diye diye
Atatürk'ün Türk Kadınına verdiği değerleri
Edebi terbiye
Başöğretmenim Mustafa Kemal Atatürk
Uzun kış geceleri
İnsan olmak
Dr. Süheyla Dabbağoğlu
Kasım ayı hüzün ayı
Doğunun İncisi İncivan
Aşure ayı
Arkası yarın
Festival ile gelen gençlik
Van'ın çok eski tatları kayganak ve umaç helvası
Eski evlerde mutfak rafları (Terek)
Van'da kış hazırlıkları
Küpeli çiçeği
Van'dan ağlayarak giden Vanlılar
Geçmişten günümüze, komşuluk ilişkileri
Van'da Temmuz Ayı
Kadirşinas Vanlı olmak
Kanaviçeli çeyizler
Keşkeler
Hüzünlü geçen bayramın ardından
Van'da yaşayan Trabzonlular
Umutla beklenen günler
Van'da Ramazan Günleri
Van'da uşkun (ışkın) zamanı
Van'ın Cennet Kıyıları İn Köyü
Dağlarına bahar gelmiş güzel memleketimizin
Nevruz-Nevgül
Vanlıyız Şanlıyız
Van'ın Efsane Müdürü Dadaş
Vanlı kadınlar
Kerpiç evler
Kehriz suları
Van Sevdalıları
Eski Van Şehri
Van'da misafirlik geleneği
Van'da komşuluk ilişkileri
Eski Van'da kış şartları
Lades tutuşmak
Hayatın içinden
Gaz ocağı günleri
Umut kapısı
Dua- sabır- zaman
Gardaş demek
Mavi Fularlılar Van'ın 100. Yılına ve Dünya Vanlılar Günü'ne Hazır
Van Depremi- hayatta kalan Azra bebek
Radyolu kış günleri
Kız çocukları
Eylül
Mavi Minibüs ile Bayramlar
Şahbağı Efsanesi
Van'da düğün mevsimi
Anam canım anam
Hıdrellez
Evlilik bağı
Ön yargı- hoşgörü
2 Nisan Coşkusu
2 Nisan Van'ın Kurtuluşu
Çocukluğumuzun şehri, Van'a
Ayten ve Aydın İnan çiftinin feryadı
Mart kapıdan baktırır, kazma, kürek yaktırır
Güzel Vanımın, Emekçi, hamarat hanımefendilerine
Haber Yazılımı