301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
16 Ocak 2018 - Salı 17:55
 
Masal köyün kraliçesi
Ümran Öztürk
 
 

Röportaj Ümran Öztürk

Cennetten bir köşedeyim sanki. Burası Kuşadası’na bağlı Caferli köyü. Onun da son zamanlarda diğer köyler gibi adı mahalle olarak anılır oldu. Nüfusunun az olmasına rağmen büyük bir silkinmeyle kabuk değiştirmeye çalışan bu köyde bir kraliçe yaşıyor. Tıpkı masallardaki gibi alışılmış köylerin dışında bir köy. Kraliçenin dokunuşlarıyla  Caferli değişim ve dönüşüm yaşıyor. O, 1982 yılı güzellik yarışmasında Türkiye birincisi ve Avrupa güzeli Nazlı Deniz Kuruoğlu’ndan başkası değil elbette.

 

Yarışmaya devlet memuru olduğu için başka bir isim kullanarak giren Nazlı Deniz Kuruoğlu, henüz gencecik bir balerinken katıldığı yarışmadan, Türkiye Güzeli unvanıyla ayrıldı. Sonra Avrupa Güzellik Yarışması’nda Türkiye'yi temsil etti. Burada da ülkesine birincilik unvanıyla döndü. Yarışma sonrasında ona sunulan hiçbir teklifi kabul etmeyip İstanbul Devlet Opera ve Balesi'ndeki balerinlik görevini devam ettirdi. Birgün yaptığı bir hareketle dizinden sakatlandı, ancak bu onu durdurmadı. Dansa olan tutkusunu bu kez öğrendiği yeni teknikleri öğrencilerine aktaran bir öğretmen olarak devam ettirdi.

 

İstanbul’un o yorucu temposundan, keşmekeşinden yorulan güzelimiz, Caferli köyüne yerleşmeye karar verdi ve 20 yıldan bu yanaetmektedir. Güzelimiz köy içindeki bu doğal yapıyı yeniden restore edip bir fark yaratarak geleneksel yapıyı modern yapıya çevirerek kendisine bir yaşam alanı oluşturmuş. Kurduğu bu şirin dünyada devam etmektedir. Güzelimiz köy içindeki bu doğal yapıyı yeniden restore ederek kendisine modern bir yaşam alanı oluşturmuş. Genç yaşında kendisine sunulan parlak bir yaşamı elinin tersiyle itmiş, mesleğine olan aşkını ve hayata bakış tarzını değiştirmemiştir. Hayali ve özgürlüğü için hep mücadele etmiş güçlü kadın imajıyla çevresinde takdir toplarken, bazen de kendini kabul ettirmek için mücadele vermiştir.  Yeniliklere, değişimlere hep öncülük etmiştir. Gün gelmiş 40 kişiyi kahvaltı vererek ağırlamış, gün gelmiş değişime direnç gösteren bu köyde ezber bozmuş eline fırçayı alıp tüm köyün badana boyasını yapmış. O bir doğa aşığı, çevreci, eğitmen, öğretmen, işletmeci, binici, motosiklet tutkunu, mücadeleci bir kadın. Kısacası alışılmışın dışında bir kraliçe o.

 

Nazlı Deniz Kuruoğlu’nun kafe ve kahvaltı evi olarak kullandığı, sıcak ve samimi tasarımıyla huzur vererek insanı sarıp sarmalayan doğayla iç içe şirin ve masalsı bir mekan olan butik otelindeydik.

Klasik müziğin namelerine nefis çay kokusu eşlik etmişti. İçeriye adım attığımda ilk dikkatimi çeken duvara asılı olan keman ve karşı duvarda boydan boya monte edilmiş ve üzeri kitap dolu raflardı. Taş bir bina olan bu şirin mekanda az sonra ahşabın sıcaklığı şöminenin ısısıyla birleşerek sıcacık bir söyleşiye dönüşecekti. 

Şömine önünde sıcacık çaylarımızı yudumlarken geçmişe, 1982 yılına gittik. Ve ilk sorum geliyor dedim gülümseyerek;

 

Türkiye ve Avrupa güzeli olduğunuz bu yarışmanın sürecini bize anlatır mısınız? Bu yarışma size ne kattı? Avantajı ve dezavantajı ne oldu?

Anneannemin zoruyla katıldığım bu yarışmaya istemeyerek girdim. Anneannem Suzan hanım Türkiye’de ilk güzellik salonu kuran, ilk bezli ağdayı yapan sesu ağdanın kurucusudur. Onun aşırı ısrarı sonucu kendimi yarışmada buldum. Çünkü bu yarışmaya katıldığımda Devlet Opera ve Balesinde mesleğini çok seven bir balerindim. Ancak devlet memuru olmamızdan dolayı müdürümüzün de tavsiyesiyle takma isim kullandık.  Yine balerin olan arkadaşım Burçin Orhon ile birlikte bu yarışmaya girdik. Ben bu yarışmada Nazlı Esenil adını kullandım. Eğitimler, geziler, çalışmalar , yemekler nedeniyle 20-25 günlük bir kamp dönemimiz oldu. Bu sırada da jüri bizi tanımış oldu.

Benim kısa saçlı ve sarışın olmam çok eleştirilerek kazanamayacağım yazıldı, çizildi hep söylediler. Ama kazandığım o günü hiç unutmam. Adımı anons ettiklerinde büyük bir sorumluluk altına girdiğimi ve özgürlüğümü kaybettiğimi düşündüm. Yarışma sonunda kazanınca dezavantaj olarak özgürlüğümü kaybettiğimi anladım. Bana avantajı hiç olmadı. Aslında ben bu avantajı kullanmadım. 2 sinema filmi yapma hediyem vardı ama ben istemedim dediğim gibi ilgi alanıma girmedi. Ben ortada olmak istemiyordum. Çünkü özgürlüğüme çok düşkünüm o nedenle sunulan teklifleri kabul etmedim. Ayrıca çok sevdiğim bir mesleğim vardı, balerindim. Devlet Opera ve Balesindeki görevime devam ettim. Ama kaza geçirdim menisküs ameliyatı oldum ve baleyi bıraktım. Burs kazanarak Londra’ya gittim. Orada modern dans eğitimi aldım, farklı teknikler çalıştım. Azade Tarcan’ın yapmış olduğu İsveç Jimnastiği tekniğini geliştirerek hem tiyatroculara, hem de dansçılara bu dersleri verdim. Mimar Sinan Üniversitesi’nde ücretli öğretim görevlisi olarak İstanbul’daki hayatıma devam ettim. Bu arada Caferli köyünü keşfettim 6 ay İstanbul’da, 6 ay Caferli’de kalıyordum.

Resim yapmanın yanı sıra binicilik ve motocross, offroad gibi açık hava sporlarıyla da yakından ilgilenmektesiniz. Motosiklet tutkunuz nereden geliyor?

O öylesine gelişti. Özgürlüğü seven bir insanım. Ailem hiç ket vurmadı bize, hep yanımızda oldular. Mesela babam çok desteklerdi bizi. Babam benimle birlikte ata biner, kayak  yapmak istersem kayak yapardı çok destekleyici bir adamdı. Yaşamı boyunca hep yanımızda olmuştu.

Burayı nasıl keşfettiniz Neden Caferli?

Güzelçam’da yaşamaya başlamıştık. Deniz muhteşemdi. Milli parkın yanındaydık.  Annemler ev aldı, ailecek birlikte yaşamaya başladık. Orada yaşarken motosikletle dağ tepe geziyordum. Bir de at binerdim. Denize, pazara, arkadaş gezmesi dahil her yere atla gidiyordum. Bütün dağları karış karış gezdim, keşfettim, sevdim ve yerleştim.

Ben doğal hayatı seviyorum, doğallığı seviyorum doğal hayatı tercih ediyorum. Avrupa güzellik kraliçesi olmak… Biliyorum beklentiler çok farklı, aykırı kaçıyorum bu beklentilere. Ama ben böyle yaşamayı seviyorum.

Çevre dostu, eğitimci, çiftçi, öğretmen, güzellik kraliçesi bunların hepsini siz taşıdınız. Bunlardan hangisi sizde daha ağır basıyor?

Çevre benim için en ağır basanı. Ama her insanın içinde vardır ya da olması gereken şeydir. Bunu harekete geçirmek lazım. Çevreye zarar verenlerin önünde durmalıyız bir insan olarak bu bizim görevimiz. Zamanın rant hikayesi bunlar. Kapitalist sistemin dayattığı şeyler. Bu da maalesef insan sağlığı ve ölümüne neden oluyor.

Caferli Köyünü güzelleştirme ve köylüyü bilinçlendirmeye başladığınızda köyde karşılaştığınız engeller ya da tam tersi yardımlar nelerdi ?

Dediğiniz gibi yardım da oldu engel de. Buradan gideyim dediğim zamanlarda oldu ama çok mücadele verdim. Köylünün bir kısmı kabul etmek istemedi. Bir kadın oluşum, bir de beni yabancı olarak görmelerinden dolayı ürktüler. Acaba ben neyin,  hangi rantın peşindeyim diye. Su kovaları istedim çiçek ektik onları renkli renkli boyadım bir müddet sonra hepsi beyaza boyandı. Duvarlara yapılan resimlerden bile rahatsız olan bir kesim vardı. Uluslararası Kuşadası Resim Çalıştayı’ndan sonra 20 sanatçı geldi duvarlara resimler yaptı. Köylü bundan rahatsız oldu. Aydın Belediyesi’ne şikayet etmişler. Bir müddet sonra muhtar başlarında tüm resimler beyaz badanayla kapatıldı, boyandı. Aydın Belediyesi’nce silindi bunlar. Bir arkadaşımın duvarına evinin duvarına bir resim yaptırdım. Arkadaşımın kendi meskeni bu duvarına yapılan resme bile karşı çıktılar.

Böyle kültür çatışması yaşadığı bir köyde, bu kabukları kırmaya, değişim rüzgarları estirmeye yılmadan devam ediyorsunuz. Değişimden bu kadar mı korkuyorlar? Neden sizce bunu yaptılar?

Köyde bir renklendirmeye, hareketlendirmeye kısacası değişime direnç gösteren başını muhtarın çektiği bir kısım var. Burada yapmak istediğimiz oluşumu değişimi anlayamadılar, kavrayamadılar ama benim bu değişimimden etkilenen beni destekleyen her zaman yanımda olan bir kısım da var. Köyde kurmuş olduğumuz bir derneğe karşılık onlar da karşı bir dernek kurdular. Topu topu bu köy içinde 17 hane 50 kişi yaşamakta. Çöplük olarak kullanılan yeri temizledik oraya bir fırın yaptırdık yaptığımız fırını bile yıktırdılar. Bu zorlukları çok yaşadım. Biz bu dernekle yol alıyoruz etkinlikler, şenlikler yapıyoruz bu köyde projelerimizi geliştirmeye devam edeceğiz.

Butik otel işletiyorsunuz. Bu bir ihtiyaçtan mı hasıl oldu?

Biz burada projeler yapmaya başladık. Köyü boyuyoruz bir iki evin görüntüsünü değiştiriyoruz, köyü çiçeklendiriyoruz gelen geçen çalışmalarımıza bakıp değişimi gördükçe burada kalmak istiyor, kalacak yer var mı diye soruyorlardı. Biz buraya toplu taşımayı sokmadık . Köyün bozulmasını istemiyoruz. Bu bakımdan bir butik otelle birlikte şu an bulunduğumuz kahvaltı evimiz var. Sade vatandaşın yanı sıra sanatçıların, yazarların gelip kaldıkları bir yer oldu. Köye bir zenginlik bir ayrıcalık katmıştı.

Şimdi soracağım kelimeler size ne ifade ediyor?

Aşk: Doğa, Kadın : Güç, Özgürlük :Sonsuz 

Çevre : Biz , Caferli köyü: korunması gereken yer.

****

 
Etiketler: Masal, köyün, kraliçesi,
Yorumlar
Diğer Yazılar
Hayatın Alfabelerinden Biri Toprak Diğeri Kadındır
Buruk bir tebessümdür Eylül
Van'a Geleneksel Mutfak Müzesi
Kayıt dışı hikayeler
Bir Röportajın Analizi
Vangölü ve Kazdağları Çığlık Çığlığa!!!
Vansesi Gazetesi 82 Yaşında
Gençler işsizliğin yanı sıra KYK kabusu yaşıyor!
Bir genç kızın ibretlik öyküsü
Edremit'ten Edremit'e Uçmak İstiyoruz
Yaşamın şifresi su, sevginin şifresi güven
Muradiye Küçükköy'de heyecan dorukta
Etek boyu mu pedofili mi?
Annemin Futbol Tutkusu
Van Gölü'nün imdat çığlıklarını duyan var mı?
Lorenzo'nun yağı ve çınar
İnce bir sızıdır yalnızlık
2 Nisan ve Bitmeyen Hüznün Diyarı, Van
Sona'nın hikayesi
Gümüşün iğne oyası Telkari
Herşey ayrıntılarda gizlidir
Kadınların yerel yönetimden beklentileri
AĞLAYAN GELİNLER Hüznün Çiçeği Ters Laleler
Bir tren yolculuğu
50 Kuruşun Hikayesi ve Sabiha Tansuğ
Bir Günün Hikayesi
Üniversitelerin kentlere kattığı değer
Her değişim yüze yansıyan bir ışıktır
Motiflerin gizli dili, aşkın ince sızısı…
Van’a Geleneksel Mutfak Müzesi
Van'ın Yerel Lezzeti Fırınağzı Yemeği ve Tarihi Van Kahvaltısının Hikayesi
Doğa Kolejinde Doğal Buluşma
Van izlenimlerim-1
Vanlı Okuyucularımla Buluşuyorum
2. Van Kitap Fuarı
Renklerin suyla dansı
Kent, Kadın ve Sanat
Kapalı Çarşıdan Toprak Damlı Evlere
Güneşe sevdalı çiçek
Mahalle baskısı…
Herşeye rağmen gülümseyen şehir
İlk Aşk Mektubunun Öyküsü
Mahallemizin kadınları sinema yapıyor
Gürpınar’da küçük bir kahvehane
Acımasız hırsız zaman
Vefa yaşarken gösterilmeli
Vahşi Kentleşme
Satsuma mandalinasının tarihi
Başka Van Gölü yok!!!
Maddeye düşünceyi katan dost
Çalma! Üret!
Çiğ damlasından yoğurda yolculuk
Fesleğen kokusundan reyhan şerbetine
Ben beyazı sende seviyorum
Hevsel Bahçeleri
Göç Yollarında Münizar ve Behiye
Aşkın ağacı ıhlamur ve çınar İskele Caddesi’nde
Başkaldırı ve İsyanın Dansı Tango
Taşların Sırrı
Sakız Sardunyalı Cumbalı Evler
Çemberimde gül oya
İki yürek arasında yolculuk
Vazgeçişlerin son sözüdür elveda
BEN AYRILIKLARI EZBERLEDİM
Doğusuyla batısıyla biz olmak
Kırık Kalplerin Sözcüsü Kahraman Tazeoğlu Yazarımız Ümran Öztürk'e konuştu: Aşktan Besleniyorum
Elbette Kadın'da gülecek
Kardeşliğin diğer adıdır lise arkadaşlığı…
Kirazın ve boncuğun buluştuğu masal köy
Hüzün şehri Van'da değişim rüzgarları
İzmir'de 2 Nisan Heyecanı
Göç yollarından bugüne
Bitmeyen hüznün diyarı Van…
Bugün bir çocuğu tiyatroya götürün
Bir Kadının Objektifinden: İplik Hayatlar
Zamana ince bir ayar çekmek
Hiçlik
Van kızı, şarkıların kadife sesi Melihat Gülses'le söyleşi
2 Nisan'da İzmir'de Van Rüzgârı Esecek
Önce birbirimizi sevmekle başlayalım
Van Beylerinin Şatosu Hoşap Kalesi
Zamanı unutturan renk
Kadının zerafeti, erkeğin cesareti
6284 Kadınların Şifresi
Aynı gözlerle farklı coğrafyaları izlemek
Çarşılar ve kadınlar
Taner Barlas ile sohbet
Her seçim bir vazgeçiştir…
Gürpınar'da zamanın ruhu
PENCERELER, KAPILAR VE KÖPRÜLER
VAN'A GİDECEĞİM İÇİN HEYECANLANIYORUM
Leyla'dan sonra
Üzerlik
Bir yağmur damlası olmaktı niyetim
Bir fotoğrafın hikayesi
Ayla
Bir başkadır benim memleketim
Zirveden notlar
İnsan doğduğu yerin cıvasıdır
Gündüz Seyranlık Gece Gerdanlık
Kadının özgürlük çığlığı erbane
ONU KENDİN İÇİN AFFET
Ensestin neresindeyiz?
Radyolu günlerimiz
Sardunya kokulu sabahlar
Özgür bir ruh kendi güneşiyle ısınır
Begonvilli sokaklar
Savat; duyguları motiflerle anlatma sanatı
80. Yılında Vansesi Gazetesi
Çıplak ayaklı çocuklar
Korkuyu aşarsan bitkisel hayattan çıkarsın…
Güneş doğudan yükselir
O çocuksu gülüşümüz bayramlarda kaldı…
Müzik değişince dans değişir
İlkbaharda usul usul yürü; toprak ana hamiledir…
Bir Şehit verilecekmiş sen ol Aybüke
Hoş geldin hüzün, merhaba aşk…
Normalleşen Anormallikler
Bizi esir alan duygusal kapitalizm
Anneme Mektup
"ERKEK OLMAK DAHA ZOR"
HÜZNÜN KOKUSU SAHAFLAR
Bir şehri sevmek, aşka sebep aramaktır
Umuda elveda demeyenlerin öyküsü
Vivaldi'nin İlk Mevsimi
Böyle Olur Vanlıların Şöleni
Babamla aramızdaki küçük replikler
Hoşça kal
Hazan ve zaman
Kadına Dair... Oğluma Öğüdümdür
Onu güneşin doğuşunda göreceksiniz
Yeni bir sayfada başlar hayat
Kitapların büyülü yolculuğundaki kadın
Bir doğa olayıdır çıkar gelir aşk
Kahve kokusuna eşlik edendir huzurun kokusu…
Annemin kara kaplı defteri
Şiirin gizli öznesi aşk
İki dil bir bavul
Geçmişinin gölgesidir çocukluk arkadaşın
Yeni umutlara selam olsun
Kadın, Yağmur Ve Hüzün
Dokunarak sevelim
Sevgide çoğalmak
Gelecek, hayal edilen bir şimdidir
Gürpınar'da zamanın ruhu
Aşk tutsaklık, sevgi kutsallık mı?
Gözyaşı ve kahkahası birbirine karışır çocuğun
Gülüşünde Mayınlar Patlatırken, Ansızın Ağlayandır Çocuk
Şiir gibi gülümseyen insanlara merhaba
Haber Yazılımı