A. FİZİKSEL NEDENLER:
Genetik yatkınlık.
Sinir kas kontrolünün gecikmesi.
İdrar yolları enfeksiyonları.
Aşırı yorgunluk.
Fazla tuzlu ve sulu yiyecek ve içeceklerin tüketilmesi.
Ayakların ve bel kısmının üşütülmesi.
Uyku sırasında kalkıp su içilmesi.
B. PSİKOLOJİK NEDENLER:
Erken ve baskılı tuvalet eğitimi.
Yeni bir kardeşin doğması ve kıskançlık.
Okula başlama, okul değiştirme.
Okul korkusu.
Sevilen birinin kaybı.
Gün içinde yaşanan korkulu olaylar.
Anne-babanın ayrılması, aile ilişkilerinde bozukluklar.
Ailenin aşırı koruyucu ve hoşgörülü tutumu ile çocukta bebeksi kalma eğilimi.
İlgi çekmek ve öç alma isteği.
Derin uyuma.
Sürekli inatlaşma ortamlarının yaratılması.
ÖNERİLER
Önce çocuk tıbbi muayeneden geçirilip, problemin organik bir bozukluktan kaynaklanıp kaynaklanmadığı tespit edilmeli, gerekiyorsa ilaç tedavisi uygulanmalıdır. Aileler ilaç kullanımı konusunda kaygılarını doktorla paylaşmalı ve bu konuda doktora güvenmelidirler.
Kas kontrolü iki yaşından önce gelişmediğinden, bu dönemden önce tuvalet eğitimi verilmemelidir.
Çocuğa tuvalet eğitimi verirken baskıcı, zorlayıcı ve zorlayıcı tavırlardan kesinlikle uzak durulmalıdır.
Altını ıslattığı için çocuğa ceza verilmemelidir.
Çocuk çişi geldiğinde "ayıp, biraz tutuver, eve gidince yaparsın" gibi zorlamalara maruz bırakılmamalıdır.
Mümkün olduğunca çok sulu ve tuzlu yiyecek ve içecekler kontrollü verilmelidir. Özellikle uyku saatinden önce ve uyku aralarında bunların verilmemesine dikkat edilmelidir.
Çocuğun altına bez koyulmamalıdır.
Çocuk altı ıslak olarak fazla kalmamalı hemen değiştirilmelidir.
Çocuğun altını ıslattığı başkalarına söylenmemelidir.
Gece belli aralıklarda saat kurularak çocuğun tuvalete gitmesi sağlanmalıdır.
Evde çocuğun gece tuvaletini yapabilmesi için tuvaletin ışığı açık bırakılmalıdır.
Çocuk tuvalete kaldırıldığında tam olarak uyanık olması sağlanmalıdır.
Ağır oyuncakları kaldırmamasına ve arkadaşlarıyla oynarken birbirlerinin sırtına binmemelerine dikkat edilmelidir.
Çocukla iyi bir iletişim kurmaya çalışılmalı, bu durumun geçici olduğu ve çocuğun isterse bu durumun üstesinden gelebileceği anlatılmalıdır.
Çocuk altını ıslatmadığı zamanlarda ödüllendirilebilir. Ödüllendirmede aşağıdaki yöntemlerden biri kullanılabilir:
TAKVİM YÖNTEMİ
Çocuk altını ıslattığı günlerde yağmurlu hava resminin altına (*) işareti, altını ıslatmadığı günlerde ise güneşli hava resminin altına (*) işareti konulur. Bu işaret kesinlikle çocuk tarafından konulmalıdır. Bir ay sonunda güneşli hava resminin altında (*) işareti çok ise çocuk ödüllendirilir. (*) işareti yerine takvime altını ıslatmadığı günler için güneş resmi, altını ıslattığı günler için yağmurlu bulut resmi yapılabilir. Ödülün niteliği çocuğun yaşına kişiliğine uygun olmalıdır.(Güneş resimlerinin çok olması da bir ödüldür.)
BONCUK YÖNTEMİ
Çocuk boncuk dolu bir kavanozdan her altını ıslatmadığı gün için bir boncuğu boş kavanoza atar. Boncuk sayısı daha önceki dolu kavanozdan fazla olursa çocuk yine ödüllendirilir.